Deniz kıyılarında uygulanan geleneksel Ramli sistemi sayesinde, tuzlu su ortamında patates ve çeşitli sebzelerin yetiştirilmesi sağlanıyor. Yaklaşık 17. yüzyıldan bu yana kullanılan bu yöntemle, bitki köklerinin doğrudan deniz suyuyla temas etmesi engelleniyor. Bitkiler, kum tabakasının altında biriken ve yağışlarla oluşan ince tatlı su tabakası ile besleniyor.
Doğal Tatlı Su Tabakası ve Gelgit Etkisi
Sistemin işleyişi, tatlı su ile tuzlu su arasındaki yoğunluk farkına dayanıyor. Yağmur suları kumun altına süzülerek deniz suyunun üzerinde hafif bir katman oluşturuyor. Gelgit hareketleri sırasında yükselen deniz suyu, bu tatlı su tabakasını yukarı doğru iterek bitki köklerine ulaştırıyor. Bu sayede bitkiler, tuzlu suyun zararlı etkilerinden korunarak doğal yollarla sulanmış oluyor.
Hektar Başına Yüksek Verim Alınıyor
Birleşmiş Milletler Gıda ve Tarım Örgütü (FAO) verilerine göre, bu yöntemle uygulanan tarımda hektar başına 22 ila 30 ton arasında ürün elde edilebiliyor. Patates üretiminin yanı sıra soğan, fasulye, domates, sarımsak, kavun, karpuz ve kabak gibi pek çok sebze de bu sistemle yetiştiriliyor. Üretilen mahsuller temel olarak yerel pazarlara sevk ediliyor.
Sistemi Tehdit Eden Unsurlar
Tarım faaliyetlerinin sürdürülebilirliği için kum yataklarının yüksekliğinin hassas bir şekilde kontrol edilmesi gerekiyor. Arazi yüksekliğindeki dengesizlikler, köklerin suya ulaşamamasına veya tuzlu suyun bitkilere zarar vermesine yol açabiliyor. Uzmanlar; deniz seviyesinin yükselmesi, lagünlerdeki kirlilik ve kıyı bölgelerindeki kontrolsüz yapılaşmanın bu kadim tarım yöntemini tehlikeye attığına dikkat çekiyor.
