İbn Battuta olarak tanınan Ebu Abdullah Muhammed ibn Battuta, 13 Haziran 1325 tarihinde tarihin en dikkat çekici keşif yolculuklarından birine çıktı. Yaklaşık 30 yıl süren ve Fas'tan Çin'e uzanan seyahatleri, 14. yüzyıl Ortaçağ dünyasına dair paha biçilmez bilgiler sunmaktadır. Encyclopedia Britannica tarafından 24 Şubat 1304'te Fas'ın Tanca şehrinde doğduğu belirtilen İbn Battuta, Ortaçağ'ın en büyük Müslüman seyyahı olarak tanımlanmaktadır.
120 bin kilometrekarelik bir alanı kapsayan, İslam dünyasının büyük bölümünü, Çin ve Sumatra'yı (bugünkü Endonezya) içine alan yolculukları, 'İbn Battuta'nın Seyahatnamesi' adlı ünlü eserinde anlatılmıştır. Fas'ın Tanca kentinde dünyaya gelen İbn Battuta, İslam alimleri yetiştirmiş bir aileden gelmekteydi ve İslam hukuku ile Kuran konusunda derinlemesine eğitim aldı. Ancak yerleşik bir yaşam yerine, derin bir merak ve Hac ibadetini yerine getirme arzusuyla dolu bir yolculuğa çıktı.
21 yaşında Hac niyetiyle Tanca'dan ayrılan İbn Battuta, bu adımın bir keşif hayatının başlangıcı olacağından habersizdi. İlk hedefi Mekke olsa da, dine bağlılığı, bilime olan ilgisi ve seyahat tutkusu onu çok daha uzaklara sürükledi. Yolculuğu, Kuzey Afrika'daki tehlikeli rotalarla başladı. Mağrip'i dolaştıktan sonra, günümüz Cezayir'indeki Tilimsan ve Bicaye, Tunus ve başkent Trablus gibi şehirleri ziyaret etti.
Mısır'a ulaştığında, Ortaçağ'ın en büyük şehirlerinden biri olan Kahire'nin ihtişamına tanık oldu. Memlük Sultanlığı'nın büyük camilerini, canlı pazarlarını ve bilim merkezlerini ziyaret etti. Başlangıçtaki amacı Hac ibadetini yerine getirmek ve Mısır, Suriye ve Hicaz'da tanınmış alimlerle çalışarak eğitimini ilerletmekti. Bu süreçte kadılık görevine hazırlandı ve saygın bir konuma ulaştı.
Mısır'da, dünyayı keşfetme arzusu alevlendi ve mümkün olduğunca çok yeri ziyaret etmeye karar verdi. Çağdaşları ticari veya dini amaçlarla seyahat ederken, İbn Battuta yeni topraklar ve halklar keşfetme zevki için yola çıktı. Ziyaret ettiği ülkelerdeki sultanlar ve hükümdarlar tarafından saygıyla karşılandı. Hac ziyareti sonrası Suriye üzerinden Irak'a geçti ve Bağdat'ı ziyaret etti. Ardından İran şehirleri İsfahan ve Şiraz'ı gezerek zengin kültürel yaşamlarından etkilendi.
1327 ile 1330 yılları arasında Mekke ve Medine'de bulunsa da, uzun süre aynı yerde kalmak mizacına uymuyordu. Hac, onun için manevi bir deneyim olmanın yanı sıra, İslam dünyasının farklı kültür ve insanlarıyla tanışmasını sağlayarak keşfetme arzusunu daha da artırdı. Cidde'den Yemen'e, oradan da Afrika'nın doğu kıyısındaki Kilwa'ya (Tanzanya) kadar ticaret şehirlerini ziyaret etti. Dönüş yolunda güney Arabistan, Umman, Hürmüz ve güney İran üzerinden Körfez'den geçerek 1332'de Mekke'ye döndü.
Mekke'de aklında yeni bir plan belirdi. Delhi Sultanı Muhammed bin Tuğluk'un Müslüman alimlere gösterdiği cömertliği duyunca, onun sarayında şansını denemeye karar verdi. Dolaylı bir yol izleyerek Mısır ve Suriye'den tekrar geçti. Daha sonra Anadolu'ya geçerek, o dönemde birçok küçük sultanlığa bölünmüş olan bölgeyi dolaştı. Bu anlatımlar, Selçuklu Sultanlığı'nın sonu ile Osmanlı hanedanlığının yükselişi arasındaki dönemin tarihi için değerli bir kaynak niteliğindedir. Yolculuğu Karadeniz'i geçerek Kırım Yarımadası'na, oradan Kuzey Kafkasya'ya ve Altın Orda devletinin başkenti Saray'a devam etti.
