Sanatçı Ufuk Kobaş, Hollanda'da yaşasa da resim geleneğinin doğrudan bir devamı olmadığını belirtti. Kobaş, yıllarca Rembrandt etkisiyle onun gibi resim yapmaya çalıştığını ancak daha sonra bu denemelerden vazgeçtiğini söyledi. Bu vazgeçişin kendisini asıl kendine getiren şey olduğunu ifade etti.
Kobaş, özellikle Abu Dabi, Katar ve Dubai'de geçirdiği yirmi yıl boyunca farklı kültür ve sanatları özümsediğini belirtti. Bu süreçte Doğu ile Batı arasında bir köprü kurduğunu dile getirdi. Yedi yıl önce Hollanda'ya dönerek çalışmalarına burada devam eden sanatçı, bu göç hikayesinin tuvaline yansıdığını aktardı.
Resimlerinde kadın yüzleri, atlar, balıklar ve mitolojik figürlerin öne çıktığını belirten Kobaş, balıklı resimlerin yoğun olduğu dönemde Abu Dabi'nin deniz ve balık ülkesi olmasının büyük etkisi olduğunu söyledi. İmgeleri sadece estetik tercih değil, aynı zamanda bir görsel sözlük olarak kullandığını ifade etti. Kadının iç dünyayı ve kimliği, atın hareketi ve gücü, balığın ise dönüşüm ve bilinçaltını çağrıştırdığını belirtti.
Geçmişinde animasyon ve storyboard üretimi olmasının resimlerine yansıdığını belirten Kobaş, kompozisyonlarının adeta bir film karesi gibi olduğunu söyledi. Güçlü bir çizgi disiplini, sahneleme duygusu ve anlatı kurma çabasının belirgin olduğunu dile getirdi. Son döneminde figüratif ve fresko tadındaki üslubunu koruyarak daha stilize ve ritmik bir biçime yöneldiğini, detayları azaltıp yüzey kurgusunu açtığını belirtti.
Kobaş, dijital kolajın kendisi için vazgeçilmez bir resim tekniği olduğunu vurgulayarak, kumaş desenleri, çiçekler, portreler ve boyası dökülmüş duvarların fotoğraflarını çektiğini, ardından bu arşivin yardımıyla dijital kolaj yaptığını anlattı. Sanatçının resimleri, mitolojik ve sembolik bir dünya kurarken çağdaş sanatın yalınlaşma eğilimlerini taşıyor. Figürle yüzey, hikâyeyle estetik arasındaki gerilim, sanatının bireysel bir ifade olmanın ötesinde kültürlerarası geçişlerin ve tarihsel geleneğin kesiştiği bir durak haline gelmesini sağlıyor.
