Avustralya'da 1935 yılında şeker kamışı tarlalarındaki zararlılarla mücadele amacıyla Hawaii'den getirilen baston kara kurbağalarının (Rhinella marina) yol açtığı ekolojik kriz, 90'ıncı yılına girdi. Tarım zararlısı gri sırtlı şeker kamışı böceğine karşı biyolojik mücadele amacıyla doğaya salınan bu tür, geçen 90 yıl içinde 1,2 milyon kilometrekareden fazla alana yayıldı.
101 canlı kurbağa ile başlayan süreçte, ilk salımlar Queensland bölgesinde gerçekleştirildi. Entomolog Reginald Mungomery tarafından 1935'te getirilen kurbağaların, gündüz vakti ve toprak seviyesinde avlanması nedeniyle, gece saatlerinde şeker kamışı saplarının üst kısımlarında bulunan gri böcek türünü tüketmediği tespit edildi. İlk onlarca yılda yıllık ortalama 10 kilometre hızla yayılan kurbağa popülasyonunun ilerleme hızı, son dönemde Batı Avustralya'nın Kimberley bölgesindeki batı cephesinde yıllık 40 ila 60 kilometreye ulaştı.
Yapılan araştırmalar, istila hattının en önünde yer alan kurbağa popülasyonlarında kademeli fiziksel değişimler gerçekleştiğini ortaya koydu. Mekansal ayıklanma süreci sonucunda front hattındaki bireylerde bacak boyunda uzama, kafatası morfolojisinde değişim ve günlük hareket kapasitesinin 10 metreden 20-200 metre aralığına yükselmesi gibi özellikler kaydedildi.
Omuz bölgesindeki bezlerden salgılanan zehir nedeniyle kurbağaları avlamaya çalışan yerel yırtıcı türlerde nüfus düşüşleri yaşandı. Yayınlanan resmi verilere göre, Kakadu Ulusal Parkı başta olmak üzere bazı bölgelerdeki yerel popülasyonlarda %90'ı aşan düşüşler ve yerel tükenmeler gerçekleşti. Timsah, varan kertenkelesi ve tatlı su kaplumbağalarından oluşan 75 tür bu durumdan etkilendi. Toprak altına yuva yapan gökkuşağı arı kuşlarının (Merops ornatus) yuvalarının üçte birinde, kurbağaların yumurta ve civciv avlaması nedeniyle üreme başarısızlığı rapor edildi. Varan nüfusunun azaldığı bölgelerde ise yaban hindisi popülasyonlarında artış gözlendi.
Popülasyon büyüklüğünün yaklaşık 200 milyon bireye ulaştığı tahmin edilen bölgede, toplam imha stratejisi yerine biyolojik uyum programları uygulanıyor. "Şartlı tat tiksintisi" adı verilen yöntemle, yerel yırtıcılara kurbağaların geliş yönünden önce, öldürücü doz içermeyen küçük yemler verilerek avlanma davranışlarının önüne geçilmesi hedefleniyor. İstila cephesinin Broome'un güneyine ve Pilbara bölgesine doğru ilerlediği bildirildi. Çevresel modellemeler, mevcut yayılım hızının sürmesi halinde türün 10 ila 20 yıl içerisinde Pilbara bölgesine ulaşacağını öngörüyor. Bölgedeki şeker kamışı böceği mücadelesi ise günümüzde toprak insektisitleri ile sürdürülüyor.
