Amerika Birleşik Devletleri'nin Idaho eyaletinde bulunan Chamberlain Havzası, 1948 yılında yaban hayatı koruma alanında sıra dışı bir projeye ev sahipliği yaptı. Bölgedeki kunduz popülasyonunu uygun yaşam alanlarına taşımak amacıyla yetkililer, hayvanları uçakla taşıyarak paraşüt yardımıyla doğaya bırakma kararı aldı. Bu operasyon, hayvanların ulaşılması zor bölgelere nakledilmesi açısından dikkat çekici bir örnek teşkil etmektedir.
Ağustos 1948'de gerçekleştirilen operasyonda, toplam 76 kunduz özel olarak tasarlanmış ahşap kutulara yerleştirildi. Her bir kutuya bir paraşüt monte edildi ve uçakla vadi üzerine getirilen hayvanlar yaklaşık 700 fit yükseklikten serbest bırakıldı. Operasyon sonucunda kunduzların 75'i sağ salim yere inerken, bir tanesinin iniş sırasında yaralandığı kaydedildi.
Operasyonun planlama aşamasında, kunduzların dağlık araziye ulaştırılması en büyük zorluklardan biri olarak öne çıktı. Kara yolu bağlantısı bulunmayan bölgeye hayvanları at veya katırlarla taşımak hem zahmetli hem de hayvanların sağlığı açısından riskliydi. Uzun yolculuklar sırasında aşırı ısınma ve beslenme güçlüğü yaşayan hayvanların yeni yaşam alanlarına ulaşamadan hayatını kaybetme ihtimali bulunuyordu. Idaho Balık ve Av Hayvanları Dairesi'nde görevli Elmo Heter, bu soruna uçak ve paraşüt kullanarak yenilikçi bir çözüm getirdi. Kunduzların kemirerek kutulardan kaçmasını önleyecek ahşap kutular tasarlandı. Bu kutular, paraşüt havadayken kapalı kalacak, yere indiğinde ise kendiliğinden açılacak şekilde dizayn edildi. Bu sayede hayvanları kutulardan çıkarmak için görevlilerin bölgeye ulaşmasına gerek kalmadı.
Sistemin güvenliğini test etmek amacıyla Geronimo adlı yaşlı bir kunduz kullanılarak denemeler yapıldı. İlk denemelerde, kutudan her çıktığında yakalanıp yeniden kutuya konulan Geronimo, zamanla düzeneğe alıştırıldı. Başarılı testlerin ardından gerçek uçuşlara geçildi. Bu proje, hayvanların doğal yaşam alanlarına taşınması konusunda benzersiz bir yöntem olarak tarihe geçti.
Kunduzların bu bölgeye yerleştirilmesinin ardında, kürk ticareti nedeniyle azalan kunduz nüfusunu yeniden artırma ve ekosistemdeki rollerini canlandırma amacı yatıyordu. Kunduzların ortadan kaybolmasıyla barajları ve göletleri de yok olmuş, bu durum bazı derelerin yapısını değiştirmişti. Chamberlain Havzası'na bırakılan kunduzlar, kısa sürede barajlar inşa ederek, göletler oluşturarak ve yeni koloniler kurarak bölgenin doğal yapısını değiştirdi. İnşa edilen barajlar, suyun akışını yavaşlatarak toprağın suyu emmesine, yeraltı su seviyesinin yükselmesine ve kurak dönemlerde su kaynaklarının korunmasına katkı sağladı. Ayrıca, kunduz barajlarının oluşturduğu sulak alanların yangınlarla mücadelede ve balık popülasyonlarının artmasında da olumlu etkileri olduğu belirtildi.
1948'deki bu sıra dışı operasyon, hayvanların ulaşılması zor bölgelere nakledilmesi açısından önemli bir örnek teşkil etse de, yöntem yaygınlaşmadı ve tekrarlanmadı. Zamanla farklı taşıma yöntemlerine yönelindi. Günümüzde ise kunduzların doğal su sistemlerinin ve sulak alanların korunmasındaki kritik rolü, doğa koruma çalışmalarında önemini korumaktadır.
